HOME | STAAT VAN DIENST | FOTO'S | KRIJGSGEVANGENSCHAP | NEDERLANDS-INDIE | SCHEPEN | NOSTALGIE | AMCO | GASTENBOEK | LINKEN | VERHALEN | INDIE VETERANEN | INFO | MUZIEK | OPROEP VETERANEN | VERHALEN VAN KRIJGSGEVANGENEN. | GESCHIEDENIS 1 | GESCHIEDENIS 2 | GESCHIEDENIS 3

                                                                         

            

 

                                                        

                  

 

                     -   LINK: geschiedenis VPRO   Het aandeel van de MARINIERSBRIGADE                     

                     -   verslag reünie van 3 oktober 2006. geplaatst 25 oktober 2006.

                     -   Foto's van de Amfibische Tractor Compagnie en uit het weekblad Mariniersbrigade.

                         Met veel dank aan Jef Heitzer, zoon van de sergeant van de mariniersbrigade John Heitzer.

                         Dank voor de tijd en moeite die hij heeft genomen om al deze foto’s van zijn vader te scannen

                        en op te sturen, zodat deze op de site mochten worden geplaatst.

                        ( Het kan even duren voor al deze foto's op de site zijn geplaatst )

                                                                                AMCO 

 

                                           DE    AMFIBISCHE    TRACTOR    COMPAGNIE.

                                      Korps Mariniers   Mariniersbrigade  1945-1950.

                           Deze bestond uit een 1e , 2e en 3e peloton en een onderhouds sectie.

 

De hele compagnie juni 1948. Vlak voor vetrek naar Nederland.

Een foto van sergeant Jan Riekwel van het 1e peloton.

 

Voorwoord van de webmaster.

Marga de Haan-Verouden,dochter van Marinier Arie Verouden.

In de site heb ik geprobeerd zo veel mogelijk het mariniers leven van mijn vader Arie Verouden neer te zetten.

Ik ben opgegroeid met de vele verhalen over Indië en deze, omdat mijn vader heel goed kon en wilde vertellen ,

ook meebeleefd.

Eerst aan de hand van de foto albums en later gewoon spontaan en heb ik zodoende een enorme belangstelling

gekregen naar alles wat met Indië te maken heeft gehad.

Niet iedereen binnen het gezin deelde dit en werd het min of meer een taboe sfeer.

Toen mijn vader last kreeg van post traumatische stress en er nachtmerries aan over hield moesten de foto albums

en alles wat met Indië te maken had de deur uit.

Ondanks dit is mijn vader gewoon doorgegaan met vertellen over zijn ervaringen totdat hij dit niet meer kon i.v.m.

zijn gezondheid.

Nadat er jaren voorbij zijn gegaan zijn ook de verhalen wat gaan vervagen en ik vandaar ook probeer het een

en ander te reconstrueren.

 

In de loop van de tijd heb ik contacten gehad met een aantal oud mariniers van de Amfibische Tractor Compagnie,

John Heitzer,Sander Kentie,Jan Riekwel ,Dhr.Martens en Dhr. Molenaar.

Van sommigen van hen heb ik een aantal foto’s mogen ontvangen die op de site zijn geplaatst, waarvoor nogmaals

mijn hartelijke dank.

Nu is het zo dat over deze Compagnie weinig bekend is.

Wim Dussel schreef in zijn boek, ‘ Dat was jij Marinier’ er het volgende over:

“Amco en Vewa kwamen terecht in de reeds genoemde gezellige kampong aan de Perakweg.

Nadat het bewoonbaar gemaakt was verhuisde de Amco naar de Helfrich boulevard.

Het ritje over land van Porrong naar Pasoeran heeft de Amco op ieders lippen gebracht.( Madoera )�.

 

Deze groep die deel uit maakte van de pas opgerichte mariniersbrigade mag natuurlijk niet ontbreken op de site.

Hoe was deze ingedeeld, waar was hun onderkomen en wat waren de ervaringen van deze, toen nog zeer jonge

mannen van tussen de 18 en 20 jaar?

Sommigen van hen  kregen hun opleiding in Amerika en anderen in Nederland.

Dat er onderlinge saamhorigheid was mag blijken tijdens de jaarlijkse reünie waar men vele herinneringen ophaalt

en samen genieten van een overheerlijke rijsttafel.

De eerste reünie is in de begin jaren tachtig geweest en daarna twee keer om de vijf jaar en vervolgens jaarlijks.

Op de bijeenkomst van 2005 waren nog dertig man aanwezig.

Na een aantal contacten met deze oud mariniers heb ik van de Amco commissie een uitnodiging mogen ontvangen

om bij de eerstvolgende,en hoogstwaarschijnlijke laatste, reünie aanwezig te zijn.

Zodoende ben ik op 3 oktober 2006 ,n.b. de geboortedag van mijn vader Arie Verouden, naar de reünie van de

Amfibische Tractor Compagnie gegaan die gehouden werd in de gezellige kompulan van  Bronbeek te Arnhem.

 

 

VERSLAG VAN DE REÃœNIE 3 OKTOBER 2006. 

 

Bij aankomst in de kompulan zaten er al een aantal mannen, waarvan sommigen hun vrouw of zoon/dochter bij

zich hadden, aan de koffie met spekkoek.

Voor mij was het aanvankelijk een beetje onwennig maar voelde ik mij zeer op mijn gemak door de spontaniteit

van de oud amco-ers, diegenen waar ik eerder nog geen contact mee had gehad.

Zoals Cas Bouwer, die mij tijdens het voorstellen, vertelde dat hij mijn vader gekend had en er later op terug

zou komen.

Dhr.Riekwel, een bekende, kwam aan met zijn zoon en stelde zich zich voor met de woorden�Jan Riekwel,sergeant

van het 1e peloton� bracht de anderen op de hoogte dat ik op zoek was naar oude bekenden van mijn vader en of

men mij nog iets kon vertellen.

Een van de heren stelde voor om met ‘de pet’ rond te gaan voor Dhr. Martens, die zich jaren heeft ingezet om

de reünie te organiseren, en omdat het de laatste reünie zou zijn.

Hier werd spontaan op gereageerd en later toen Dhr.Martens arriveerde werd hem de inhoud met een toespraak

van dank en een grap overhandigd.

Harry de Wacht ging langs de tafels waar zijn oud collega’s zaten om te informeren of er alsnog animo was om

voor het volgende jaar alsnog een reünie te organiseren.

De reacties waren positief en wilden men, als het mogelijk was, heel graag het volgende jaar weer van de partij zijn.

 

Daarna volgden er wat gesprekjes en werd mij uitgelegd dat mijn vader bij het 3e peloton zat, Compagnie L en

het 4e Battaljon.

Hij was daar sergeant/ peloton sergeant en dit peloton beschikte over 9 tractors.

Toen met Madoera werd het Compagnie K.

Men legde ook uit dat toen zij in Nederlands-Indië aankwamen met de ‘Boissevain’, het schip eerst enige tijd

voor anker heeft gelegen voordat men aan wal kon.

Nadat men, in Soerabaja, behuisd was in het Perak complex verhuisden zij naar de Helfrich boulevard waar zij

gelegerd waren in halfronde barakken met golfplaten daken naar Amerikaans model.

Over acties e.d. werd niet of nauwelijks gesproken, wat gerespecteerd moet worden, maar werden er des te

meer anekdotes opgehaald.

 

Tijdens hun verblijf in Nederlands-Indië sloeg ook wel eens de verveling toe.

De opslagplaats werd bewoond door talloze muizen en uit verveling besloot men deze te vangen om vervolgens

‘muizen races’ te gaan houden.

Er werd een houten bak gemaakt, een race parcours voor de muizen, waar men tijdens het ontwerp rekening hield

dat deze renners er absoluut niet vandoor gingen tijdens het spel.

Zij waren de uitvinders van het latere ,populaire  televisie amusements ,progamma van Fred Oster met zijn zeer

bekende marmotten races.

Dit verhaal kwam mij zeer bekend voor van tijdens de gesprekken die ik met mijn vader heb gehad, zo werd mijn

geheugen iets opgefrist.

 

Cas Bouwer vertelde dat ook hij in Duitse krijgsgevangenschap had gezeten voor hij naar

Indië ging.

Later las hij op mijn site dat mijn vader dat ook had meegemaakt maar in Indië werd daar nooit over gesproken en

wist men dit niet van elkaar.

Hij vertelde dat mijn vader, omdat hij vanaf 1933 bij het Korps was, een strengere opleiding had gehad dan hemzelf

en de andere jongens.

Wat dat betreft vond hij dat hijzelf en de anderen een ongereld zooitje waren, heel anders dan die oudere en

wat  strengere leidinggevenden.

Weer werd  de anekdote dat mijn vader 1665-er werd genoemd naar de oprichtingsdatum van het Korps Mariniers

bevestigd.

Ook het verhaal over mijn vader dat hij op een dag de jongens bij zich riep en in het gelid liet staan.

Mijn vader vertelde dat er een nieuwe cursus parachuut springen op komst was en hij vroeg wie aan deze cursus

mee wilde doen.

Daar hadden de jongens wel oren naar en menigeen stak gretig zijn hand op.

Mijn vader nam ze mee voor deze cursus en liet ze als eerste les van een stoepje af springen.

“Zo, dat was de eerste les en nu jullie er toch zijn gaan jullie de voertuigen schoonmaken�.

Natuurlijk was er helemaal geen sprake van dat er een cursus parachuut springen was.

Het was gewoon een trucje om vrijwilligers te krijgen voor een vervelend karweitje.

Cas Bouwer vertelde dat ook hij bezig was met een site om daar foto’s te plaatsen.

Hij heeft het maken van de site aan iemand anders overgelaten die hem ook vroeg om verhalen te plaatsen.

De site was nog niet actief maar hopelijk binnenkort wel en als dat zover is zou ik natuurlijk graag een link

willen plaatsen.

 

Er werd mij verteld dat mijn vader tijdens de invasie van Madoera niet aanwezig was maar achterbleef op het

complex te Soerabaja om vandaar uit te bevooraden en de zaak aan te sturen.

Toen de invasie eenmaal volbracht was kwam mijn vader daar ook aan.

Hij had de jonge mannen opgeleid en die deden het werk.

Een ervan vertelde dat hij, tijdens de invasie van Madoera, een amfibie voertuig bestuurde en in aanvaring kwam

met het schip de ’Noorddam’ die daar voor anker lag en zodoende vlak boven de waterlijn een scheur was ontstaan.

Een kleine financiële boete was het gevolg.

 

Tijdens een rit met een amfibisch voertuig zag de bestuurder, voor hem op de weg, een TNI-er op een motor rijden.

Een schot werd hoog boven het hoofd van de motor bestuurder gelost, dit om hem eens de stuipen op het lijf te

jagen.

De motor bestuurder zette het op een lopen en liet daarbij zijn motor achter.

Deze werd in het amfibie voertuig geladen en heeft de bestuurder er later nog weken plezierig op rond gereden.

 

Dhr.Martens vertelde dat hij eens een meningsverschil met mijn vader heeft gehad.

Nadat zij van de boot kwamen en de plunjezakken en bezittingen op de kade lagen onstond er een menings verschil

over van wie wat was.

Beiden hielden vol en mijn vader kennende zou dat best eens fanatiek geweest kunnen zijn.

Dhr.Martens vertelde dat het achteraf best mogelijk is geweest dat de spullen wel van mijn vader zijn geweest.

Maar dat meningsverrschil is hem bijgebleven.

 

Ook aanwezig was mevrouw Mol, pas een aantal weken weduwe van een oud-amco-er.

Zij had fotoalbums bij zich die iedereen die daar animo voor had in kon zien en als diegene zich op een

foto herkende, die de foto er dan kon uithalen.

Dat vond ik een mooi gebaar.

Zelf ook de foto’s gezien maar mijn vader kwam daar niet in voor.

Ik denk omdat de Compagnie zo vaak is opgesplits en omdat mijn vader bij de staf zat er weinig zijn die

foto’s van hem hebben.

Van Sander Kentie destijds foto’s gehad en van sergeant John Heitzer,die staan op de site.

Sander Kentie was ook aanwezig op de reünie en hij was destijds o.a. met mijn vader in Legoendi.

 

Verder zijn er nog kleine aanvullingen geweest naar aanleiding van wat foto’s die ik bij mij had.

Tijdens de gesprekjes werd er ook een beetje door elkaar gepraat zodat ik niet alle verhalen even goed heb

kunnen volgen.

Wij hebben kunnen smullen van een fantastische rijsttafel.

 

Wie weet spreek ik de oud amco-ers nog eens of komen zij zelf met een aanvulling of reactie op dit verslag.

Diegenen die in het bezit zijn van een computer met internet aansluiting bezoeken regelmatig deze site.

Ik vond het een prettige ervaring om deze mannen te mogen ontmoeten.

Zij zullen niet vergeten worden!

 

Tot slot een korte uitleg van Dhr.Molenaar oud-amco-er.( een mail van vóór de reünie )

 

In 1947 heb ik mijn opleiding gehad in Bergen op Zoom, en daarna uitgezonden naar Indie.

Na aankomst eerst een tropenopleiding gevolgd en vervolgens ingedeeld bij de AMCO.

Van dit onderdeel heb ik deel uitgemaakt tot mijn thuisvaart in Nov.1949.

In deze periode zijn veel O.V.W ers en beroeps naar Nederland vertrokken.

In het verhaal van Uw Vader !!, kwam ikde naam van John Heitzer tegen.( Zijn vader was naar ik meen beroeps) John heb ik meerdere keren ontmoet tijdens de jaarlijkse Reünie van de AMCO.

De naam Verouden kan ik me niet voor de geest halen.

Onder de beroeps werd nog al eens geschoven.

Bij het door bladeren van oude Amco adreslijsten vond ik bij de uitgave van Okt. 1991 de naam A .Verouden,als zijnde overleden.

De eertse reünie is geweest in de begin jaren tachtig en daarna 2 keer om de 5 jaar en vervolgens jaarlijks.

Op de bijeenkomst van okt 2005  waren nog 30 man aanwezig.

De meesten zijn in of tegen de tachtig en de " spoeling  wordt dun.

Voordat eerste AMCO ers vertrokken is er nog een groepsfoto gemaakt.

J.C.Molenaar.

 

Een foto van de AMCO reünie van rond 1980, deze mogen ontvangen van Jef Heitzer, zoon van sergeant John Heitzer. 

 

Helemaal bovenaan, iets links(boven iedereen uitstekend)in een donker colbert ,sergeant John Heitzer.

Onderste rij ,2e van links zittend in licht kostuum ,A.Jonkergauw.

Onderste rij, in het midden, Sander Kentie.

Aan de rechterkant half voor het droogboeket met donker haar  en op zijn linker rever draagt hij vol trots het speldje van het Korps Mariniers, Nico Gerrtisen. 

Rechts boven met bril,Kees de Groot.

 

 

 

 

Van links naar rechts: Sgt.John Heitzer,  Sgt.Maj.Veninga,  Sgt.Kroonstuiver,  Sgt. Pelzer en bovenaan

Sgt.Arie Verouden. 

 

 

'Uit de maat'  Sgt.Arie Verouden geeft excercitieles.Links van hem Sander Kentie.  Soerabaja 1946.

 

   Kompas oefening en het oefenen in tenten opzetten. Amfibische Tractor Compagnie.

    Foto links:Links staand met zonnebril op Sgt.Arie Verouden en naast hem Sgt.John Heitzer.

    Foto rechts:Rechts vijfde man staand Sgt.John Heitzer en zittend, onderaan rechts,tweede man met helm op,

    Sgt.Arie Verouden.

 

 

 

Madoera november 1947, links Sander Kentie en rechts Sgt.Arie Verouden.

 

 

Legoendi 1947.rechts Sander Kentie

                                                                                                in het midden Sgt.Arie Verouden.

Dank aan Sgt.John Heitzer en Sander Kentie voor de bovenstaande vijf foto's.

 

 

 

 

Tankval 28 juli 1947.  Kraan van Genie-Bataljon.

 

 

 

Opruimen van een tankval, Genie-Bataljon. Liggers voor de brug bij Sidoardje, januari 1947 (Porong actie )

 

 

 

Ongelukje met de amtrac.

 

 

Sherman tank. Proeven met stapelbrug. Geniebat. Soerabaja.

 

Amtrac in zijn element.

 

 

 

Amtrac wordt gelost vanaf een carrier.

 

 

Bewaakte amtracs.

 

 

Buldozer aan het werk.

 

 

Shermantank en op de achtergrond rechts een amtrac.

 

Shermantank op een talud.

 

 

 

 

Opgeblazen brug over kali Porong, 7februari 1947.

 

 

 

Piet Smit met zijn buldozer te Krian, 26 januari 1947 Porong actie.

 

Opruimwerkzaamheden met de buldozer.

 

 

Werkzaamheden aan een weg.

 

 

Bouw van een jeep brug bij Driaredja.

 

 

Jeeps op de brug bij Driaredja.

 

Marine etablisement Soerabaja oktober 1946.

 

 

 

Actiefoto bij Toko Hong Gwan. 

 

 

Parade Soerabaja.

 

 

Parade in Batoe.

 

 

Parade.

Parade.

 

 

 

 

 

 

Januari 1947, reparatie van de brug bij Toelangan.

 

 

 

Bouw van een brug op de weg van Krian naar Prambon, 26 januari 1947.

 

 

 

Brug gereed, januari 1947.

 

 

 

 

 

Wie waren deze Mariniers?

 

 

 

 

?

Ontspannende amco-ers.

 

 

Amco-ers nemen het ervan.

 

Marinier bij een sluis.

 

 

Marinier in onbekend voertuig.

 

Mariniers met locale Indonesiërs.

 

Mariniers te ruste.De middelste man Kees de Groot.

 

 

onbekende actie foto.

 

 

Niet bepaald welkom.

 

Op wandeling met onze cowboy ( Perak ).

 

1e Politionele actie 'Operatie Produkt'. Oost-Java, 2km van Pandaän.

 

 

Front Soerabaja, augustus 1946, op verkenning met de M11.

 

 

Soerabaja ( buiten ) groep tijdens kompasmars augustus 1946.

 

Soerabaja augustus 1946. kleine pauze tijdens kompasmars.

 

Deze foto is vermoedelijk genomen vanuit een amtrac. De man rechts is hoogstwaarschijnlijk sergeant Arie Verouden.

 

 

 

Amtrac 'Schelde'.

 

 

 

 

Mariniers klimmen aan boord.

 

 

Amtrac langs schip en mariniers klimmen aan boord.

 

Mariniers rusten aan boord.

 

 

Met amtracs op weg naar Madoera 1947.

 

 

Amtrac op zee.

 

Amtrac op de kali.

 

 

Amtrac aan de oever van een kali.

 

 

 

 

Luchtfoto's van amtracs.

 

 

Landing van de AMCO-Mariniers.

 

Mariniers in actie.

 

 

 

Amtracs terug van actie. 

 

 

Bangil, 30 juli 1947. Buldozer door de brug gezakt. 

 

 

Buldozer tank.

 

 

 

LST. 21 juli 1947.

 

          

             Bouw van een brug.                                Tankvallen op de weg Trosobo-Krian26 januari 1947.

 

 

Tankval op de weg  Krian -Trosobo, 26 januari 1946.

 

 

Tankval op de weg voor Krian, 26 januari 1946.

 

Dijkdoorbraak bij Waroe.

 

 

 

Amtracs.

 

     

 

Amtracs vanuit de kali de oever op.

 

Indonesiërs bekijken de intocht van de mariniers met hun amtracs.

 

 

  

 

 

Gestrande amtrac wordt opgesleept door een andere amtrac.

 

 

 

Staande op amtrac.

 

 

Amtrac nr.44

 

 

Mariniers geland.

 

 

 

 

 

 

Darmolijn Soerabaja.

 

 

 Diverse foto's van sergeant John Heitzer.

 

Camp Lejeune, tweede man van links, staand met de armen over elkaar, is sergeant Jef Heitzer.

Na het geven van opleidingen in Camp Lejeune leverde hij de getrainde manschappen af in Soerabaja waar zijn zoon sergeant John Heitzer was.

Samen met zijn zoon Sgt.John Heitzer en sergeant Arie Verouden menig potje Bamzaai gespeeld.

 

 

Camp Lejeune, vijfde glimlachende man van links, staand achteraan , sergeant John Heitzer.

 

 

 

 

Nederlandse mariniers in Camp Lejeune.

 

In het midden staand , sergeant John Heitzer.

 

 

?

 

Verjaardagskaart van Dhr.Martens aan sergeant John Heitzer.

 

 

Soerabaja, juli 1946 . LT met amracs.

 

 

 

 

 

Suez mei 1946.

 

kade Soerabaja???

 

Soerabaja 28 januari 1947.Kleine stuw in kali Kryan-Pilang.

 

Houtkar met ossen,Soerabaja 28 juli 1946.

 

 

Bergmeer Bali maart 1947.

 

Sawah op Bali 1947.

 

Een van de vele bruggen op Bali maart 1947.

 

 

 

 

 

 

 

Soerabaja?

 

Trieromalee mei 1946.

 

 

Hieronder het blad  STELLA  MARIS  van juni 1948, 5e jaargang, nr.6.

Kostte destijds fl.2,50 per jaar en kon worden besteld bij de vlootaalmoezenier.

 

 

Voor en achterblad van de STELLA  MARIS

 

 

Vermoedelijk een gedicht van sergeant Jef Heitzer, de vader van sergeant John Heitzer, geplaatst in de STELLA MARIS.

 

 

Artikel uit de STELLA  MARIS.

 

 

 

STELLA MARIS.

 

 

 

Dagorder van het weekblad mariniersbrigade.

 

 

Uit het weekblad van de mariniersbrigade 'Ik Zal Handhaven'.

 

 

 

 

 

Zo spoedig mogelijk zullen er meerder foto's worden geplaatst!

 

 

 

 

Enkele foto's van Dhr.Martens.

         

 

 Landing Madoera.

                                 

Amfibie voertuigen,Soerabaja.

TOP

Bron: ‘De Mariniersbrigade te kiek.’

 

OPRICHTING MARINIERSBRIGADE

Op 17 mei 1943 nam de minister te London de beslissing tot oprichting van een mariniersregiment.

Een regiment dat uiteindelijk als Mariniersbrigade op Oost-Java roem zou oogsten.

De sterkte zou ongeveer 5.000 man moeten bedragen en de ‘aanwezige mariniers’dienden de kerngroep te vormen.

Een aantal mariniers was in de meidagen,na de capitulatie van Nederland en Nederlands-Indië in Engeland gearriveerd. ( Rosenhead )

Zij hadden een opleiding tot commando achter de rug en dienden bij no.10 Commando.

In Suriname diende een detachement dat geoefend was in het gebruik van Marmon Harrington tanks.

Ook de Antillen beschikten nog over een detachement.

Dit personeel werd nog aangevuld met in de vrije wereld woonachtige Nederlandse dienstplichtigen en specialisten van leger en vloot.

 

Voornaamste punten uit de oprichtingsakte:

1 ‘Er zal worden opgericht een Marine-Regiment,groot ongeveer 5.000 man,bestemd om deel            

    te nemen aan de strijd tegen Japan.

2 ‘In verband hiermede zal in de U.S.A.worden besteld de nodige bewapening en uitrusting                       

    voor dit Marine-Regiment.

    De kosten hiervan zullen worden gebracht op de Marinebegroting.’

3 ‘Verzoeke aanvragen wapens en uitrusting voor door Marine minister op te richten quote

    Marine task force unquote van 5.000 man te gebruiken in oorlog Japan punt Organisatie  

    conform American marine-Corps zodat equipment volledig gelijk punt D.Z.Z. 

    voorbereidingen getroffen en wordt aangenomen dat indien Amerikaans equipment is

    gegarendeerd de Task Force zes maanden na vrijwording Nederland tegen Japan kan 

    worden gegarendeerd de Task Force zes maanden na vrijwording Nederland tegen Japan   

    kan worden ingezet punt aanwezige mariniers vormen kerngroep.’

    ‘De Minister van Marine’

     w.g. J.Th.Furstner.

 

De opleidingen voor de Mariniersbrigade vonden plaats in de Verenigde Staten,( Camp Lejeune , Camp Davis,Camp Elliot,  )maar die voor dienstplichtige mariniers in Nederland.

In Amerika vonden opleiding en training plaats onder verantwording en toezicht van het Amerikaanse korps mariniers,bijgestaan door officieren en kader van ons korps,die op eigen verantwoording optraden wanneer zuiver Nederlandse wetten en reglementen in het spel waren.

 

Buiten de militaire vakken om werden er ook in 50 technische vakken les gegeven.

Zaken waar het vóóroorlogse korps ( de zgn. 1665-ers! ) nooit mee te maken had gehad.

Brugslag, verbindingsdienst, artillerie, pantserafweer, AMTRAC’s, landingsvaartuigen en vooral het ‘combat loading’d.w.z. het zodanig landen van ( landings ) schepen dat de voertuigen er direct af kunnen en dat wat men aan voorraden het eerst nodig heeft er ook het eerst af kan.

 

CAMP LEJEUNE

Het hoofdkwartier van het detachement.

Men kreeg boottraining, schieten met persoonlijk wapen en na afloop de nodige wapenonderhoud.

Verder praktijk oefeningen in de verbinding, pionieren , zelfs was er een zwemploeg en een slagersopleiding.

De genisten werden opgeleid in Camp Endicott bij de ‘seabee’is afkomstig van de letters C.B.van Construction Battalion, de naam van de eenheden waarin de marinemensen geformeerd werden.

De genisten hebben zich nog lang NCC of Naval Construction Compagny of kortweg naval genoemd.

Ook was er de MEDCO in opleiding.

 

CAMP DAVIS

Een voormalig landmachtkamp dat veel minder fraai was dan Camp Lejeune.

Alle lopende opleidingen werden gestopt en op de beruchte ‘Dolle Vrijdag’, 14 september 1946 stroomden te Camp Davis geheel of gedeeltelijk geoefende infanteristen, mortiristen, mitraillisten, ziekenverplegers, monteurs, tankbemanning en wat al niet meer tezamen.

Uit een goede 5.000 man werd de Mariniersbrigade geformeerd,welke oorspronkelijk bestond uit drie infanteriebattaljons ( het derde slechts op halve sterkte ), een motortransportbattaljon, een medische compagnie, een constructiecompagnie, een tankcompagnie, een zware wapencompagnie, een verplegings-en bewapeningscompagnie,een amfibietractorcompagnie en een brigadestafcompagnie, sommige van deze eenheden in het begin nog verre van compleet.

 

DE BRIGADEZWERFTOCHT

Op 17 november 1945 vertrok de ‘Noordam’ met aan boord de Brigadecommandant, Kolmarns M.R. de Bruijne.

Op 18 november 1945 de ‘Ford Nassau’.

Op 15 december 1945 de ‘Bloemfontijn’.

 

Op 30 december 1945 arriveerde de ‘Noordam’op de rede van Batavia; alleen 1-INBAT kon worden ontscheept en werd ondergebracht op de Meester Cornelis.

De rest van de brigade werd doorgestuurd naar Malakka en te Singapore ontscheept.

Per trein en truck overgebracht naar de rubberplantage ‘Ladang Geddes’.

De opleiding in eenheidsverband die in Amerika noodgedwongen was afgebroken kon hier doorgaan.

Een aantal onderdelen van de brigade kon vanuit Ladang Geddes rechtstreeks aan boord van de Nieuw Amsterdam in Singapore stappen.

Andere onderdelen werden eerst nog in Camp Elim ondergebracht.

De aanvulling van de brigade zal vanuit Nederland moeten komen.

 

HET KORPS MARINIERS IN NEDERLAND

Het hoofdkwartier is gevestigd in Den Haag, het depot in de Willem11-kazerne te Tilburg en de vier afdelingen resp. in de Kattenburgkazerne te Amsterdam, de Wilhelminakazerne te Bergen op Zoom, Kamp Woestduin en La Forèt te Doorn en in Volkel.

Het hoodkwartier is gevestigd in een aantal villa’s aan de Parklaan te Scheveningen, terwijl het personeel is ondergebracht in de Oude Alexanderkazerne in Den Haag, evenals de marinierskapel en de opleiding tamboer en pijper.

Op 10 december 1946 werd de kazerne in Rotterdam in gebruik genomen; deze kazerne zal de functie’bakermat van het korps’van Amsterdam overnemen.

Ook de MARKAP en de tamboer en pijpers worden hier ondergebracht.

Verder wordt hier de ‘molen’ondergebracht  die vroeger in Roseneath(Scotland) en in Tilburg gevestigd was: alle beroeps en zeemiliciens komen dus in het vervolg in Rotterdam op.

Tilburg blijft verder in gebruik als materieeldepot, d.w.z. centrum voor alle voertuigen,wapens, kleding en uitrusting, tevens opleidingscentrum voor het motortransportpersoneel.

Bergen op Zoom en Volkel blijven in gebruik voor de opleiding van zeemiliciens.

De afdeling in Doorn bestaat uit twee afdelingen:

Het Kamp Woestduin herbergt de rekrutenopleiding, terwijl in La Forèt de school voor reserve-officiëren is ondergebracht.

Verder zijn er nog mariniers ingedeeld bij de kustbewaking en de bewaking van krijgsgevangenen.

Het amfibisch oefenkamp Texel werd pas in 1949 in gebruik genomen.

Direct na de bevrijding van het zuidelijk deel van ons land kwamen velen, waaronder oud beroepspersoneel van het korps mariniers, over naar Scotland, waar zij in Camp Roseneath medisch werden onderzocht en bij goedkeuring werden doorgezonden naar Amerika.

Zij werden daarbij vergezeld door een groot aantal oorlogsvrijwilligers en transporten van 800 tot 1.200 man waren geen zeldzaamheid.

Toen ons gehele land bevrijd was werd op 1 augustus 1945 de Willem11-kazerne te Tilburg, uitgebreid met oefenterein, in dienst gesteld als ‘Depot Korps Mariniers’.

In 1946 drie divisies in opleiding en daarna naar de Oost.

Op 10 september 1947 in de vroege morgen vertrokken de laatste drie echelons naar Nederlans-Indië en kon worden overgegaan tot de uiteindelijke afgifte van goederen.

Het ‘Depot Korps Mariniers’werd echter ook nog eens gewijzigd in ‘Afdeling MariniersTilburg’en het Depot gevestigd in Rotterdam.

 

VERTREK NAAR INDIE

Na de opleiding vertrok het grootste gedeelte naar Indïe.

De eerste schepen waren ‘Boissevain’, ‘Tabinta’en ‘Johan de Wit’.

 

SOERABAJA

Zondag 10 maart 1946.

Over de baai van Soerabaja lag nog de donkere vroege morgen.

Op de ‘Nieuw Amsterdam’was om half vier ’overal’geblazen en weldra rumoerde het mariniersleven op het schip.

De grote dag was dan eindelijk aangebroken: de gehele Brigade zal die dag op Java’s grond zijn.

Het waren negen prettige dagen, vijf in de haven van Singapore en vier op de staalblauwe Java-Zee.

De richting was Soerabaja en men wist het, daar zou de taak gaan beginnen.

De ‘Nieuw Amsterdam’ moest vanwege haar grootte buitengaats blijven.

Twee L.S.T.’s lagen aan beide zijden van de ‘Nieuw Amsterdam’.

Half negen die morgen waren 4.000 mariniers gedebarkeerd.

Het was een tochtje van drie uur door de nauwkeurig met boeien aangegeven vaarwater.

Overal lag het vol met wrakstukken van vergane schepen, die geheel of gedeeltelijk, sommige uitgebrand, boven water uitstaken.

De haven zelf was een troosteloos, verwaarloosd geheel, stil en verlaten met vernielde schepen, verwoeste havenwerken en gezonken kaden.

De mariniers werden op de Amsterdamkade aan land gezet; aan de andere zijde de Rotterdamkade, lagen vijf grote vrachtschepen, die de kostbare uitrustingen vanuit Amerika hadden aangevoerd.

De mariniers moesten , wegens gebrek aan vervoer, lopen naar de Perakwijk waar zij langs de boulevard en in het gebied waar de VORA gevestigd was werden ondergebracht.

Daar kwamen zij in huizen zonder ramen, zonder deuren, zonder licht en zonder water.

 

Vanaf die zondag kwamen de mariniers terug in de oude Marinebasis en zouden in de komende jaren van daaruit over geheel Oost-Java komen, van Banjoewangi tot Madioen.

Soerabaja, een verlaten , verwaarloosde en gedeeltelijk verwoeste stad, in handen van de Engelsen.

De 9e Ind.Inf.Brigade hadden met grote moeite slechts een strook van 20-25 km eromheenbezet , in een linie, die liep over Gedangan (op de weg naar Sidoardjo), Sepandjang, langs de toen nog bekende Menganti-weg, ten zuiden van Tjermee tot het zuiden van Grissee.

 

Een binnenste linie, bezet door de 123 Ind.Inf.Brigade, vormde de directe beveiliging van Wonokromo-Goenoeng Sari – Kembang Koening – Sawahan, in de soldatenmond de ‘Westwal’genoemd.

Enkele dagen na de 10e maart voegde zich het 1e Ind.Bataljon weer bij de Brigade, zij hadden sinds 31 december bewakings-en patrouille-diensten in Batavia gedaan.

Op 16 maart ving de overname van de Engelse stellingen aan.

Respectievelijk werden het 2e, het 1e en toen ook het nog steeds incomplete 3e Inf.Bataljon ingezet.

Op 25 april was de overname compleet voltooid en werd door de mariniers een zeer intensieve en actieve patrouillegang gelopen,welke echter steeds terugkerende op de ingenomen posten, omdat elke uitbreiding van de pacificatie in het toenmalige politieke beleid verboden was.

 

Het brigadehoofdkwartier werd gevestigd in een Chinese villa op de J.P.Coenboulevard.

In de verlaten woonhuizen van de wijk werd de infanterie gelegerd, terwijl TANKCO en ARBAT in de Darmo-kazerne terchtkwamen.

De MORSEC van B-INCO woonde in de Moesistraat.

In de MKG of marinierskazerne Goebeng waren ZWACO en VERKA gelegerd.

Later kwam hier ook de OPLINCO, de opleidingscompagnie.

De Cie C van MOBAT bevond zich in 1946 in Wonokromo.

De Cie B aan de andere kant van de stad op Oedjoeng waar ook de genie gevestigd was.

 

FRONT SOERABAJA

22 maart  Westwal overgenomen van 123 Ind.Inf.Brigade.

23 maart  Mengantiweg overgenomen van 123 Ind.Inf.Brigade.

  6 april    Grisseesector overgenomen van Buffs.

24 april    Gedangan, Waroe, Berbek, Ketegan en Kletek overgenomen van 9e Ind.Inf.Brigade.

 

Ten zuiden van Gedangan gaat de infanterie voorwaarts met artilleriesteun van BATT  B.

De tanks nemen stelling op Gedangan.

In Ketangan 1e stelling BATT  B. Munitiemagazijn van BATT  B.

BATT  B vertrekt van Ketangan naar Waroe.

Waroe, juli 1946, stelling X.

Waroe, september 1946 wagenpark van BATT  B.

27 mei 1946, in Koetil reiken de mariniers kleding uit aan de bevolking.

 

 

 

 

 

                                                             

                                                                      TOP

     de webmaster.     GASTENBOEK.

                                                                                                                           NAAR GASTENBOEK

     TOP                                                                                                                      NAAR DE LINKEN

 

Laatste wijziging op: 14-05-2017 22:35